شود ) ولى باد آنها را چون شاخه‌هاى خرما به زمين ريخت ، خلجان نزد هود عليه السّلام آمده گفت : ما مىبينيم موقعى كه باد مىآيد خلقى با باد مىآيند كه نظير شتر هستند و با آنها گرزهائى موجود است ، آنان هستند كه اين معامله را با ما ميكنند ؟ ! هود عليه السّلام فرمود : آنها ملائكه مىباشند ، خلجان گفت : آيا تو خداى خود را مىبينى تا ما به تو ايمان آوريم و خدا ما را بر آن‌ها مسلط كند ؟ . هود عليه السّلام فرمود : اهل طاعت و عبادت مغلوب اهل معصيت نخواهند شد ولى من از خدا سؤال ميكنم كه عذاب را از شما بر دارد ، خلجان گفت : پس تكليف ما نسبت به آن مردانى كه هلاك شدند چه خواهد بود ؟ ! فرمود : خدا بهتر از آن‌ها را بشما مرحمت مينمايد ، گفت : نه بعد از آنها خيرى براى ما در زندگى نخواهد بود ، پس خداى قهّار آنها را بوسيلهء باد صرصر هلاك كرد . وقتى كه بعد از آن‌ها روزگار هود عليه السّلام بسر آمد خدا آن حضرت را مأمور كرد كه امر و نور و حكمت خدا را به فرزند خود فالغ به امانت بسپارد ، پس هود عليه السّلام فرزند خود را خواست و او را وصىّ خود نموده از دنيا رحلت كرد ، و چنان كه روايت شده در كنار دريا زير كوه در صومعه‌اى مدفون شد . روايت شده كه آن حضرت بعد از آنكه خدا قوم او را هلاك كرد با شيعيان خود بسوى مكّه رفت و در آنجا اقامت كرد تا اينكه از دنيا رفت .